#214222 28.01.2009 19:04:45
HISTORIA RASY
Żeby zrozumieć unikalny charakter terierów typu bull należy zapoznać się z niezwykłą historią która przyczyniła się do ukształtowania tych wspaniałych psów. Historia psów bojowych napisana została czerwonymi literami i mówi nam znacznie więcej niż historie innych ras o mrocznych zakamarkach ludzkiej natury. Fascynacja walkami zwierząt towarzyszy ludziom od zawsze. Walki toczone przez zwierzęta były źródłem rozrywki dla ludzi z wszystkich warstw społeczeństwa. Ociekające krwią opisy walk zwierząt miedzy sobą a także walki ludzi ze zwierzętami utrwalone zostały w wielu tekstach źródłowych minionych epok a także na rycinach przedstawiających te ponure widowiska. Przez minione stulecia krwawe spektakle ewoluowały, począwszy od walk ludzi z dzikimi zwierzętami będącymi źródłem rozrywki już w starożytnym Rzymie, po współczesną korride która skupia olbrzymia ilość widzów i odbywa się w Hiszpanii w majestacie prawa. Publiczność licznie zbierająca się aby obejrzeć korridę przypomina rządną krwi widownie z rzymskiego amfiteatru pomimo tego ze od upadku cesarstwa rzymskiego minęło już prawie 2000 lat. Chcąc zapoznać się z historia terierów typu bull musimy przenieść się na przełom XVII-XVIII do Anglii. To właśnie w Anglii kwitły rożnego rodzaje krwawe sporty w których głównymi bohaterami były zwierzęta. Bardzo popularnymi rozrywkami były walki psów z niedźwiedziami, lwami i innymi dzikimi zwierzętami. Wystawianie zwierząt do walki było źródłem utrzymania dla niektórych ludzi. Właściciel niedźwiedzia podróżował od miasta do miasta i za odpowiednia oplata wystawiał swoje zwierze do walki z psami.
Przez minione stulecia krwawe spektakle ewoluowały, począwszy od walk ludzi z dzikimi zwierzętami będącymi źródłem rozrywki już w starożytnym Rzymie, po współczesną korride która skupia olbrzymia ilość widzów i odbywa się w Hiszpanii w majestacie prawa. Publiczność licznie zbierająca się aby obejrzeć korridę przypomina rządną krwi widownie z rzymskiego amfiteatru pomimo tego ze od upadku cesarstwa rzymskiego minęło już prawie 2000 lat. Chcąc zapoznać się z historia terierów typu bull musimy przenieść się na przełom XVII-XVIII do Anglii. To właśnie w Anglii kwitły rożnego rodzaje krwawe sporty w których głównymi bohaterami były zwierzęta. Bardzo popularnymi rozrywkami były walki psów z niedźwiedziami, lwami i innymi dzikimi zwierzętami. Wystawianie zwierząt do walki było źródłem utrzymania dla niektórych ludzi. Właściciel niedźwiedzia podróżował od miasta do miasta i za odpowiednia oplata wystawiał swoje zwierze do walki z psami.
Bardzo popularna rozrywka przez wiele stuleci był bull bating czyli szczucie psów na byka. Pierwsze wzmianki o tego typu "rozrywce" pochodzą już ze średniowiecza. Do walk z bykami rozpoczęto hodować specjalne psy które z racji swojej profesji zostały nazwane buldogami. Rasa ta przetrwała do dzisiejszych czasów jednak w bardzo zmienionej formie. Buldogi tamtej epoki były zwinnymi zwierzętami o legendarnej odwadze i niesamowitym uporze. Pierwotnie buldogi były psami przypominającymi swoim wyglądem współczesne amstaffy. Buldogi miały bardzo silną wysuniętą do przodu żuchwę. Taka budowa była konieczna do walki z bykiem. Silnie rozwinięta żuchwa pozwalała bardzo mocno chwycić byka . Psy te posiadały także lekko cofnięty nos co ułatwiało im oddychanie podczas trzymania byka w żelaznym uchwycie szczek. Kolejna rozrywka było zabijanie szczurów przez psa. Do dołu w ziemi wrzucano szczury i psa który zabijał szczury na czas. Rasa wyspecjalizowana do tego typu zadania były teriery. Nazwa terier pochodzi od łacińskiego wyrazu terrae który oznacza ziemia. Psy te bez obawy wchodziły pod ziemie w pogoni za innym zwierzęciem. Teriery były małe zajadle i bardzo zwinne. Mówiąc ze psy tamtych epok należały do danej rasy musimy sobie uświadomić jak wielka przepaść dzieli ten termin w stosunku do psów nam współczesnych. W omawianych czasach jedynym kryterium hodowli psa były cechy charakteru. Wszystkie małe psy które nadawały się na szczurołapy, były zwinne i wchodziły bez obawy pod ziemie uważano za teriery na zaliczenie psów do danej rasy nie miał większego wpływu ich wygląd, liczyły się przede wszystkim cechy użytkowe. Znamienny jest fakt ze nazwy poszczególnych ras psów powstających w tamtych czasach powstają właśnie w oparciu o kryterium użytkowości a nie wyglądu. Możemy pokusić się o stwierdzenie ze każdy pies walczący z bykiem był uważany w tamtych czasach za buldoga. Należał do tej samej rasy bez względu na to czy miał 40cm czy 55cm wysokości czy ważył 15 czy 30 kg itd. Po wprowadzeniu zakazu organizowania bull baitingu w jego miejsce zaczęły wkraczać walki psów. Ten rodzaj rozrywki znany był od dawna ale nie cieszył się jednak tak wielkim powodzeniem jak walki psów z dzikimi zwierzętami czy tez wspomniane szczucie psów na byka. Początkowo do walk psów używano buldogi. Były silne zawzięte i chętne do walki. Walki te to nie tylko emocje których rządna była publiczność ale także hazard. To właśnie pieniądze sprawiły ze zaczęto zajmować się walkami psów w sposób profesjonalny. Zaczęto zastanawiać się jaki pies był by najlepszy do walki przeciwko innemu psu. Rozpoczęły się prace nad wyhodowaniem gladiatora psiego gatunku. Nie wiadomo kto pierwszy wpadł na pomyśl na skrzyżowania wspomnianego teriera z buldogiem, jednak pomyśl ten okazał się strzałem w dziesiątkę. U psów pochodzących z tego typu krzyżówki starano się uzyskać sile i nieustępliwość buldoga połączona z zajadłością i szybkością teriera. Ta krzyżówka okazała się przepisem na sukces i w krótkim czasie stała się królowa ringów usuwając z nich buldogi. Psy powstałe w wyniku tej krzyżówki zwano bull and terrierami. Psy z okresu początku rasy to zwierzęta bardzo nie wyrównane w typie. Począwszy od ciężkich o dużych głowach przypominających buldogi po drobno kościste i długo nożne. Wszak nie liczył się wygląd zewnętrzny a cechy użytkowe. Ringi w których odbywały się walki psów zaczęto nazywać pit. Od tego terminu ukuło się wiele nazw określających wszystko co wiązało się z walkami psów. W 1835 roku angielski parlament zakazał organizowania walk psów jednak prawo to nie było respektowane. W drugiej połowie XIX wieku nastąpiła eksplozja walk psów w nowym świecie jak nazywano Amerykę. W Ameryce psy walczące zostały doprowadzone perfekcji i to właśnie tam powstał król ringów amerykanski pit bull terrier. W Ameryce powstal klub rasy American Dog Breeders Association (ADBA). Psy należące do tego klubu były przez dziesiątki lat hodowane do walki. Kolejna organizacja kynologiczna rejestrująca amerykańskiego pit bull terriera jest United Kennel Club. Psy rejestrowane w UKC były podobnie jak psy rejestrowane w ADBA zwierzętami walczącymi. W latach 30 XXI wieku w Ameryce rozpoczęła się nagonka na pit bulle. Psy oraz ich hodowcy zaczęli spotykać się z olbrzymia niechęcią a nawet wrogością. Część miłośników rasy postanowiła hodować pit bule nie dla ich walorów psów walczących a dla pięknego wyglądu i wspaniałego charakteru jako psa rodzinnego. Był to początek rozłamu w dotychczas jednej rasie. Hodowcy Ci czynili starania aby zarejestrować swoje psy w American Kennel Club (AKC) pod stara nazwa pit bull terriera, próba rejestracji się nie powiodła z dwóch względów po pierwsze w AKC była już zarejestrowana rasa bull terriera i aby uniknąć mylenia ze sobą tych dwóch ras odmówiono rejestracji rasy o zbliżonej nazwie. Należy wspomnieć ze bull terriery z tamtego okresu były bardzo podobne do pit bulli, ówczesne bulle nie posiadały jeszcze charakterystycznej jajowatej głowy jaka posiadają teraz. Drugim powodem było zamieszczenie w nazwie rasy słowa "pit" Słowo to od zawsze kojarzyło się z walkami psów od których AKC pod wplywem reakcji spolecznych zdecydowanie się odcinało. W 1936r rasę zarejestrowano w AKC jako staffordshire terriera a w roku 1974 do nazwy rasy dodano wyraz "american".
CHARAKTER TERRIERÓW TYPU BULL [do góry]
Historia terierów typu bull ukształtowała je na psy bardzo łagodne w stosunku do ludzi. Pit mani (ludzie zajmujacy się hodowla psow do walki) uważali ze pies który zachowa się agresywnie do człowieka nie będzie dobrze walczył i musi zostać wyeliminowany z dalszej hodowli. Dobre psy walczące bardzo często zmieniały właścicieli, myślę ze nie znalazło by się wielu chętnych do kupna agresywnego do ludzi walczącego pit bulla... Kolejnym powodem dla którego pit bulle musiały być łagodne dla ludzi był fakt ze chyba nikt by się nie podjął oddzielania podczas walki psa który może pogryźć. Bardzo często psy były puszczane do walki przez handlera a właściciel dopingował psa z boku. Historia terierów typu bull ukształtowała je w bardzo niezwykły sposób, łącząc w nich niezwykła odwagę, łagodność i ufność do ludzi wraz z wojowniczością w stosunku do przedstawicieli własnego gatunku. Wszystkie bezpodstawnie agresywne do ludzi psy ras które tutaj omawiam są zwierzętami o wypaczonej psychice lub posiadają właścicieli o takowym charakterze... Amstaffy pit bulle staffiki i bulteriery to wspaniale psy rodzinne. Dzięki chęci do zabawy i pogodnemu charakterowi są wspaniałymi towarzyszami dla dzieci i ludzi oczekujących od swojego psa aktywności. Dzięki swojemu wspaniałemu temperamentowi i pewności siebie nadają się do szkolenia w zakresie obrony. Jednak szkolenie takie musi się odbywać pod okiem doświadczonego tresera z racji niezwykłej siły tych psów. Nieodpowiednio szkolone mogą stać się bardzo niebezpieczne!! W wielu książkach spotkałem się z opinia ze amstaffy sa jedyna rasa która potrafi wyczuć prawdziwe niebezpieczeństwo (możemy znaleźć tą informacje w " Wielkiej Encyklopedii Psów"
. W razie realnego zagrożenia pies który zawsze był bardzo łagodny reaguje błyskawicznie i skutecznie...
AMERICAN STAFFORDSHIRE TERRIER VS AMERICAN PIT BULL TERRIER
[do góry]
Bardzo często spotykamy się z pytaniem jaka jest różnica pomiędzy amerykańskim pit bull terrierem a american staffordshire terrierem. Sytuacje dodatkowo komplikuje fakt, iż są psy które posiadają podwójne rodowody Zarejestrowane jako amerykanski pit bull terrier i jako amerykanski staffordshire terrier. Wiec jaka jest różnica pomiędzy tymi dwiema rasami? Czy możliwe jest odróżnienie amstaffa od pitbula? Aby odpowiedzieć na te pytania musimy się cofnąć do lat 30-tych XX wieku czyli momentu powstania american staffordshire terriera. Po nagonce na pitbulla psy te straciły bardzo na popularności. Cześć miłośników rasy postanowiła hodować pit bule nie dla ich walorów jako psów walczących a dla pięknego wyglądu i wspaniałego charakteru jako psa rodzinnego. Był to początek rozłamu w dotychczas jednej rasie. Hodowcy Ci od lat 30-tych XXI wieku czynili starania aby zarejestrować swoje psy w American Kennel Club (AKC) pod stara nazwa pit bull terriera, próba rejestracji nie powiodła się z dwóch względów po pierwsze w AKC była już zarejestrowana rasa bull terriera i aby uniknąć mylenia ze sobą tych dwóch ras odmówiono rejestracji rasy o zbliżonej nazwie. Należy wspomnieć ze bull terriery z tamtego okresu były swoją budową bardzo podobne do pit bulli, ówczesne bulle nie posiadały jeszcze charakterystycznej jajowatej głowy jaka posiadają teraz. Drugim powodem było zamieszczenie w nazwie rasy slowa "pit" slowo to od zawsze kojarzylo się z walkami psów od których AKC pod wpływem nacisków społecznych odcinało się. W 1936r rasę zarejestrowano w AKC jako staffordshire terriera a w roku 1974 do nazwy rasy dodano wyraz "american". Wzorce UKC dla amerykańskiego pit bull teriera i AKC dla american staffordshire terriera maja nie wielkie różnice. Różnice dotyczą jedynie koloru nosa, oczu, wzrostu, umaszczenia. Wzorzec dla pit bulla jest bardziej ogólny wiec wzorzec amstaffa zawiera się w nim. Jak z tego wynika nie ma istotnej różnicy w wyglądzie pomiędzy tymi dwiema rasami. Różnica tkwi w charakterze. Amstaffy już nie maja cechy charakteru niezbędnej dla psów walczących w ringu a mianowicie gameness. Gameness to wola walki, utrata instynktu samozachowawczego, w momencie gdy pit bull przegrywa i dostaje od walki wszystko to co najgorsze on nie waha się nadal walczyć. To właśnie ta cecha charakteru wyróżnia pit bulla spośród wszystkich innych ras. Obecnie większość pit bulli także nie posiada tej cechy. Gameness spotykamy tylko u pitow wywodzących się bezpośrednio z linni walczących.
KSZTAŁTOWANIE PSYCHIKI PSA [do góry]
Na etapie doboru pary hodowlanej zaczyna się wpływ i odpowiedzialność człowieka za to co wyhodował. Od tej odpowiedzialności zależy czy efekt jego pracy hodowlanej będzie źródłem radości dla nowych właścicieli czy tez udręka, kończąca się oddaniem psa do schroniska czy tez poddaniu go z konieczności eutanazji. Każdy hodowca powinien wiedzieć ze główna zasada rozmnażania psów to rozmnażanie zwierząt zarówno jak najbliższych ideałowi pod względem eksterieru jak i mających wspaniale charaktery. Nigdy pod żadnym pozorem nie rozmnażajmy psów nadmiernie agresywnych lub psów które są tchórzliwe. Mogą być dwa źródła nieprawidłowej psychiki u psa. Pies może mieć "skrzywienie" genetyczne dziedziczone po przodkach oraz wpływ na nieprawidłowy rozwój psychiki może mieć podłoże środowiskowe. Z wadami genetycznymi odziedziczonymi po rodzicach niestety nie wiele można zrobić natomiast pies o genetycznie poprawnej psychice i nieprawidłowym zachowaniem wywołanym przez czynnik środowiskowy w rękach doświadczonego właściciela lub dobrego tresera może stać się zwierzęciem o poprawnym zachowaniu. Teraz postaram się objaśnić jaki wpływ może mieć środowisko na kształtowanie psychiki szczeniaka, jakich błędów należy unikać i co zrobić żeby nasz szczeniak wyrósł nam na wspaniałego towarzysza będącego źródłem naszej radości przez długie lata. 1-2. tydzień życia szczeniąt faza zwana neolatalna. Faza ta nie ma istotnego wpływy na rozwój psychiki psa. Jednak już w tym wieku należy przyzwyczajać go do dotyku. Dotyk w tym wieku przyspiesza dojrzewanie układu nerwowego. 3. tydzień życia szczeniąt C.D.N...
Żeby zrozumieć unikalny charakter terierów typu bull należy zapoznać się z niezwykłą historią która przyczyniła się do ukształtowania tych wspaniałych psów. Historia psów bojowych napisana została czerwonymi literami i mówi nam znacznie więcej niż historie innych ras o mrocznych zakamarkach ludzkiej natury. Fascynacja walkami zwierząt towarzyszy ludziom od zawsze. Walki toczone przez zwierzęta były źródłem rozrywki dla ludzi z wszystkich warstw społeczeństwa. Ociekające krwią opisy walk zwierząt miedzy sobą a także walki ludzi ze zwierzętami utrwalone zostały w wielu tekstach źródłowych minionych epok a także na rycinach przedstawiających te ponure widowiska. Przez minione stulecia krwawe spektakle ewoluowały, począwszy od walk ludzi z dzikimi zwierzętami będącymi źródłem rozrywki już w starożytnym Rzymie, po współczesną korride która skupia olbrzymia ilość widzów i odbywa się w Hiszpanii w majestacie prawa. Publiczność licznie zbierająca się aby obejrzeć korridę przypomina rządną krwi widownie z rzymskiego amfiteatru pomimo tego ze od upadku cesarstwa rzymskiego minęło już prawie 2000 lat. Chcąc zapoznać się z historia terierów typu bull musimy przenieść się na przełom XVII-XVIII do Anglii. To właśnie w Anglii kwitły rożnego rodzaje krwawe sporty w których głównymi bohaterami były zwierzęta. Bardzo popularnymi rozrywkami były walki psów z niedźwiedziami, lwami i innymi dzikimi zwierzętami. Wystawianie zwierząt do walki było źródłem utrzymania dla niektórych ludzi. Właściciel niedźwiedzia podróżował od miasta do miasta i za odpowiednia oplata wystawiał swoje zwierze do walki z psami.
Przez minione stulecia krwawe spektakle ewoluowały, począwszy od walk ludzi z dzikimi zwierzętami będącymi źródłem rozrywki już w starożytnym Rzymie, po współczesną korride która skupia olbrzymia ilość widzów i odbywa się w Hiszpanii w majestacie prawa. Publiczność licznie zbierająca się aby obejrzeć korridę przypomina rządną krwi widownie z rzymskiego amfiteatru pomimo tego ze od upadku cesarstwa rzymskiego minęło już prawie 2000 lat. Chcąc zapoznać się z historia terierów typu bull musimy przenieść się na przełom XVII-XVIII do Anglii. To właśnie w Anglii kwitły rożnego rodzaje krwawe sporty w których głównymi bohaterami były zwierzęta. Bardzo popularnymi rozrywkami były walki psów z niedźwiedziami, lwami i innymi dzikimi zwierzętami. Wystawianie zwierząt do walki było źródłem utrzymania dla niektórych ludzi. Właściciel niedźwiedzia podróżował od miasta do miasta i za odpowiednia oplata wystawiał swoje zwierze do walki z psami.
Bardzo popularna rozrywka przez wiele stuleci był bull bating czyli szczucie psów na byka. Pierwsze wzmianki o tego typu "rozrywce" pochodzą już ze średniowiecza. Do walk z bykami rozpoczęto hodować specjalne psy które z racji swojej profesji zostały nazwane buldogami. Rasa ta przetrwała do dzisiejszych czasów jednak w bardzo zmienionej formie. Buldogi tamtej epoki były zwinnymi zwierzętami o legendarnej odwadze i niesamowitym uporze. Pierwotnie buldogi były psami przypominającymi swoim wyglądem współczesne amstaffy. Buldogi miały bardzo silną wysuniętą do przodu żuchwę. Taka budowa była konieczna do walki z bykiem. Silnie rozwinięta żuchwa pozwalała bardzo mocno chwycić byka . Psy te posiadały także lekko cofnięty nos co ułatwiało im oddychanie podczas trzymania byka w żelaznym uchwycie szczek. Kolejna rozrywka było zabijanie szczurów przez psa. Do dołu w ziemi wrzucano szczury i psa który zabijał szczury na czas. Rasa wyspecjalizowana do tego typu zadania były teriery. Nazwa terier pochodzi od łacińskiego wyrazu terrae który oznacza ziemia. Psy te bez obawy wchodziły pod ziemie w pogoni za innym zwierzęciem. Teriery były małe zajadle i bardzo zwinne. Mówiąc ze psy tamtych epok należały do danej rasy musimy sobie uświadomić jak wielka przepaść dzieli ten termin w stosunku do psów nam współczesnych. W omawianych czasach jedynym kryterium hodowli psa były cechy charakteru. Wszystkie małe psy które nadawały się na szczurołapy, były zwinne i wchodziły bez obawy pod ziemie uważano za teriery na zaliczenie psów do danej rasy nie miał większego wpływu ich wygląd, liczyły się przede wszystkim cechy użytkowe. Znamienny jest fakt ze nazwy poszczególnych ras psów powstających w tamtych czasach powstają właśnie w oparciu o kryterium użytkowości a nie wyglądu. Możemy pokusić się o stwierdzenie ze każdy pies walczący z bykiem był uważany w tamtych czasach za buldoga. Należał do tej samej rasy bez względu na to czy miał 40cm czy 55cm wysokości czy ważył 15 czy 30 kg itd. Po wprowadzeniu zakazu organizowania bull baitingu w jego miejsce zaczęły wkraczać walki psów. Ten rodzaj rozrywki znany był od dawna ale nie cieszył się jednak tak wielkim powodzeniem jak walki psów z dzikimi zwierzętami czy tez wspomniane szczucie psów na byka. Początkowo do walk psów używano buldogi. Były silne zawzięte i chętne do walki. Walki te to nie tylko emocje których rządna była publiczność ale także hazard. To właśnie pieniądze sprawiły ze zaczęto zajmować się walkami psów w sposób profesjonalny. Zaczęto zastanawiać się jaki pies był by najlepszy do walki przeciwko innemu psu. Rozpoczęły się prace nad wyhodowaniem gladiatora psiego gatunku. Nie wiadomo kto pierwszy wpadł na pomyśl na skrzyżowania wspomnianego teriera z buldogiem, jednak pomyśl ten okazał się strzałem w dziesiątkę. U psów pochodzących z tego typu krzyżówki starano się uzyskać sile i nieustępliwość buldoga połączona z zajadłością i szybkością teriera. Ta krzyżówka okazała się przepisem na sukces i w krótkim czasie stała się królowa ringów usuwając z nich buldogi. Psy powstałe w wyniku tej krzyżówki zwano bull and terrierami. Psy z okresu początku rasy to zwierzęta bardzo nie wyrównane w typie. Począwszy od ciężkich o dużych głowach przypominających buldogi po drobno kościste i długo nożne. Wszak nie liczył się wygląd zewnętrzny a cechy użytkowe. Ringi w których odbywały się walki psów zaczęto nazywać pit. Od tego terminu ukuło się wiele nazw określających wszystko co wiązało się z walkami psów. W 1835 roku angielski parlament zakazał organizowania walk psów jednak prawo to nie było respektowane. W drugiej połowie XIX wieku nastąpiła eksplozja walk psów w nowym świecie jak nazywano Amerykę. W Ameryce psy walczące zostały doprowadzone perfekcji i to właśnie tam powstał król ringów amerykanski pit bull terrier. W Ameryce powstal klub rasy American Dog Breeders Association (ADBA). Psy należące do tego klubu były przez dziesiątki lat hodowane do walki. Kolejna organizacja kynologiczna rejestrująca amerykańskiego pit bull terriera jest United Kennel Club. Psy rejestrowane w UKC były podobnie jak psy rejestrowane w ADBA zwierzętami walczącymi. W latach 30 XXI wieku w Ameryce rozpoczęła się nagonka na pit bulle. Psy oraz ich hodowcy zaczęli spotykać się z olbrzymia niechęcią a nawet wrogością. Część miłośników rasy postanowiła hodować pit bule nie dla ich walorów psów walczących a dla pięknego wyglądu i wspaniałego charakteru jako psa rodzinnego. Był to początek rozłamu w dotychczas jednej rasie. Hodowcy Ci czynili starania aby zarejestrować swoje psy w American Kennel Club (AKC) pod stara nazwa pit bull terriera, próba rejestracji się nie powiodła z dwóch względów po pierwsze w AKC była już zarejestrowana rasa bull terriera i aby uniknąć mylenia ze sobą tych dwóch ras odmówiono rejestracji rasy o zbliżonej nazwie. Należy wspomnieć ze bull terriery z tamtego okresu były bardzo podobne do pit bulli, ówczesne bulle nie posiadały jeszcze charakterystycznej jajowatej głowy jaka posiadają teraz. Drugim powodem było zamieszczenie w nazwie rasy słowa "pit" Słowo to od zawsze kojarzyło się z walkami psów od których AKC pod wplywem reakcji spolecznych zdecydowanie się odcinało. W 1936r rasę zarejestrowano w AKC jako staffordshire terriera a w roku 1974 do nazwy rasy dodano wyraz "american".
CHARAKTER TERRIERÓW TYPU BULL [do góry]
Historia terierów typu bull ukształtowała je na psy bardzo łagodne w stosunku do ludzi. Pit mani (ludzie zajmujacy się hodowla psow do walki) uważali ze pies który zachowa się agresywnie do człowieka nie będzie dobrze walczył i musi zostać wyeliminowany z dalszej hodowli. Dobre psy walczące bardzo często zmieniały właścicieli, myślę ze nie znalazło by się wielu chętnych do kupna agresywnego do ludzi walczącego pit bulla... Kolejnym powodem dla którego pit bulle musiały być łagodne dla ludzi był fakt ze chyba nikt by się nie podjął oddzielania podczas walki psa który może pogryźć. Bardzo często psy były puszczane do walki przez handlera a właściciel dopingował psa z boku. Historia terierów typu bull ukształtowała je w bardzo niezwykły sposób, łącząc w nich niezwykła odwagę, łagodność i ufność do ludzi wraz z wojowniczością w stosunku do przedstawicieli własnego gatunku. Wszystkie bezpodstawnie agresywne do ludzi psy ras które tutaj omawiam są zwierzętami o wypaczonej psychice lub posiadają właścicieli o takowym charakterze... Amstaffy pit bulle staffiki i bulteriery to wspaniale psy rodzinne. Dzięki chęci do zabawy i pogodnemu charakterowi są wspaniałymi towarzyszami dla dzieci i ludzi oczekujących od swojego psa aktywności. Dzięki swojemu wspaniałemu temperamentowi i pewności siebie nadają się do szkolenia w zakresie obrony. Jednak szkolenie takie musi się odbywać pod okiem doświadczonego tresera z racji niezwykłej siły tych psów. Nieodpowiednio szkolone mogą stać się bardzo niebezpieczne!! W wielu książkach spotkałem się z opinia ze amstaffy sa jedyna rasa która potrafi wyczuć prawdziwe niebezpieczeństwo (możemy znaleźć tą informacje w " Wielkiej Encyklopedii Psów"
. W razie realnego zagrożenia pies który zawsze był bardzo łagodny reaguje błyskawicznie i skutecznie... AMERICAN STAFFORDSHIRE TERRIER VS AMERICAN PIT BULL TERRIER
[do góry]
Bardzo często spotykamy się z pytaniem jaka jest różnica pomiędzy amerykańskim pit bull terrierem a american staffordshire terrierem. Sytuacje dodatkowo komplikuje fakt, iż są psy które posiadają podwójne rodowody Zarejestrowane jako amerykanski pit bull terrier i jako amerykanski staffordshire terrier. Wiec jaka jest różnica pomiędzy tymi dwiema rasami? Czy możliwe jest odróżnienie amstaffa od pitbula? Aby odpowiedzieć na te pytania musimy się cofnąć do lat 30-tych XX wieku czyli momentu powstania american staffordshire terriera. Po nagonce na pitbulla psy te straciły bardzo na popularności. Cześć miłośników rasy postanowiła hodować pit bule nie dla ich walorów jako psów walczących a dla pięknego wyglądu i wspaniałego charakteru jako psa rodzinnego. Był to początek rozłamu w dotychczas jednej rasie. Hodowcy Ci od lat 30-tych XXI wieku czynili starania aby zarejestrować swoje psy w American Kennel Club (AKC) pod stara nazwa pit bull terriera, próba rejestracji nie powiodła się z dwóch względów po pierwsze w AKC była już zarejestrowana rasa bull terriera i aby uniknąć mylenia ze sobą tych dwóch ras odmówiono rejestracji rasy o zbliżonej nazwie. Należy wspomnieć ze bull terriery z tamtego okresu były swoją budową bardzo podobne do pit bulli, ówczesne bulle nie posiadały jeszcze charakterystycznej jajowatej głowy jaka posiadają teraz. Drugim powodem było zamieszczenie w nazwie rasy slowa "pit" slowo to od zawsze kojarzylo się z walkami psów od których AKC pod wpływem nacisków społecznych odcinało się. W 1936r rasę zarejestrowano w AKC jako staffordshire terriera a w roku 1974 do nazwy rasy dodano wyraz "american". Wzorce UKC dla amerykańskiego pit bull teriera i AKC dla american staffordshire terriera maja nie wielkie różnice. Różnice dotyczą jedynie koloru nosa, oczu, wzrostu, umaszczenia. Wzorzec dla pit bulla jest bardziej ogólny wiec wzorzec amstaffa zawiera się w nim. Jak z tego wynika nie ma istotnej różnicy w wyglądzie pomiędzy tymi dwiema rasami. Różnica tkwi w charakterze. Amstaffy już nie maja cechy charakteru niezbędnej dla psów walczących w ringu a mianowicie gameness. Gameness to wola walki, utrata instynktu samozachowawczego, w momencie gdy pit bull przegrywa i dostaje od walki wszystko to co najgorsze on nie waha się nadal walczyć. To właśnie ta cecha charakteru wyróżnia pit bulla spośród wszystkich innych ras. Obecnie większość pit bulli także nie posiada tej cechy. Gameness spotykamy tylko u pitow wywodzących się bezpośrednio z linni walczących.
KSZTAŁTOWANIE PSYCHIKI PSA [do góry]
Na etapie doboru pary hodowlanej zaczyna się wpływ i odpowiedzialność człowieka za to co wyhodował. Od tej odpowiedzialności zależy czy efekt jego pracy hodowlanej będzie źródłem radości dla nowych właścicieli czy tez udręka, kończąca się oddaniem psa do schroniska czy tez poddaniu go z konieczności eutanazji. Każdy hodowca powinien wiedzieć ze główna zasada rozmnażania psów to rozmnażanie zwierząt zarówno jak najbliższych ideałowi pod względem eksterieru jak i mających wspaniale charaktery. Nigdy pod żadnym pozorem nie rozmnażajmy psów nadmiernie agresywnych lub psów które są tchórzliwe. Mogą być dwa źródła nieprawidłowej psychiki u psa. Pies może mieć "skrzywienie" genetyczne dziedziczone po przodkach oraz wpływ na nieprawidłowy rozwój psychiki może mieć podłoże środowiskowe. Z wadami genetycznymi odziedziczonymi po rodzicach niestety nie wiele można zrobić natomiast pies o genetycznie poprawnej psychice i nieprawidłowym zachowaniem wywołanym przez czynnik środowiskowy w rękach doświadczonego właściciela lub dobrego tresera może stać się zwierzęciem o poprawnym zachowaniu. Teraz postaram się objaśnić jaki wpływ może mieć środowisko na kształtowanie psychiki szczeniaka, jakich błędów należy unikać i co zrobić żeby nasz szczeniak wyrósł nam na wspaniałego towarzysza będącego źródłem naszej radości przez długie lata. 1-2. tydzień życia szczeniąt faza zwana neolatalna. Faza ta nie ma istotnego wpływy na rozwój psychiki psa. Jednak już w tym wieku należy przyzwyczajać go do dotyku. Dotyk w tym wieku przyspiesza dojrzewanie układu nerwowego. 3. tydzień życia szczeniąt C.D.N...
url=http://www.suwaczek.pl/]
[/url]
[/url]